Αναρτήσεις

Αστερισμός ζωτικών φαινομένων

Εικόνα
"...Όταν το κορίτσι τέλειωσε το ντύσιμο, η Σόνια είπε: "Έχεις ένα λεκέ στο μάγουλό σου. Όχι, όχι σ'αυτό. Στο άλλο μάγουλο. Όχι, αυτό είναι το μέτωπό σου." Η Σόνια έγλειψε τον αντίχειρά της και σκούπισε την καπνισμένη δαχτυλιά από το μάγουλο του κοριτσιού. "Το πρόσωπό σου είναι πολύ βρώμικο. Σ' ένα νοσοκομείο, είναι πολύ σημαντικό να 'μαστε καθαροί."...."



Ένα από τα πιο συγκλονιστικά, ζωντανά, ενδιαφέροντα βιβλία που έχω διαβάσει. Η ανθρωπιά, η αγάπη, η ηθική, η συμπόνια, αγωνίζονται να επιβιώσουν στη φρίκη του πολέμου. Ενός πολέμου που αφήνει συντρίμια. Συντρίμια κτιρίων αλλά κυρίως συντρίμια ανθρώπων και ζωών.


Ο Anthony Marra (και φυσικά αυτό δε θα ήταν δυνατόν αν η μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη δεν ήταν εξαιρετική) καταφέρνει να πλέξει ζωές και ιστορίες με ένα τρόπο μοναδικό και να δημιουργήσει εικόνες ολοζώντανες, εικόνες που στοιχειώνουν.



Αναμφίβολα ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει και χωρίς δεύτερη σκέψη το καλύτερο των τελε…

Μερικά αγαπημένα

Εικόνα
Η Αθανασία τώρα τελευταία συνεχώς με προκαλεί-προσκαλεί σε διάφορα "παιχνίδια". Αυτή τη φορά, μου ζήτησε να γράψω κάποια αγαπημένα μου... Τι αγαπημένα; Διαβάστε και θα δείτε!

Αγαπημένος πίνακας ζωγραφικής:
Δε μπορώ να πω ότι γνωρίζω πολλά περί ζωγραφικής, αλλά αναμφίβολα ο αγαπημένος μου πίνακας είναι το "Figure at the window" του Νταλί, τον οποίο έχω θαυμάσει και από κοντά στο μουσείο Reina Sofia, στη Μαδρίτη.

Αγαπημένη ταινία:
Δεν έχω κάποια αγαπημένη αλλά κάποια που μου αρέσει πολύ είναι ο "Βιολιστής στη Στέγη" ("Fiddler on the roof")

Αγαπημένο βιβλίο:
Αυτό είναι πραγματικά δύσκολο. "Η μεγάλη Χίμαιρα" του Καραγάτση. Τα "Εκατό χρόνια μοναξιάς" του Μάρκεζ. "Ο μικρός πρίγκηπας" του Εξυπερύ. Η "Νανά" του Ζολά. "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" του Καζαντζάκη. Πραγματικά δε μπορώ να διαλέξω ένα...

Αγαπημένος συγγραφέας:
Και πάλι δύσκολο να διαλέξω. Εκτός από τους συγγραφείς των παραπάνω βιβλίων, στο παιχνίδ…

Εκεί...

Εικόνα
Η Ελένη, με μια, υπέροχη, φωτογραφία, με έβαλε σε μια πολύ όμορφη και δημιουργική διαδικασία και μου θύμισε πόσο μου άρεσε κάποτε να γράφω. Και ξεκινήσαμε με αφορμή αυτή τη φωτογραφία, ενα "παιχνίδι" μεταξύ μας, για το οποίο δε θα σας μιλήσω τωρα, που στάθηκε αφορμή μιας άλλης πρόκλησης. Από την Αθανασία αυτή τη φορά.
Η φωτογραφία της υπέροχη! Με δυσκόλεψε όμως. Ένιωσα πως δε μπορω να γράψω ακριβώς αυτά που σκέφτομαι, πως κάτι έμεινε μέσα μου χωρίς να βρει διέξοδο σε λέξεις...
Στο περίπου λοιπόν, αναζητώντας κάτι ακόμα, χωρίς να ξέρω τι είναι, αποτύπωσα αυτές τις σκέψεις...
"Εκεί ζουν τα όνειρα. Τα μικρά και τα μεγάλα. Τα όνειρα που κάνουν τα μικρά παιδιά οταν κοιμούνται στην αγκαλιά της μανας τους. Τα ονειρα τα εφηβικά κάτω από το γεμάτο με αστέρια καλοκαιρινό ουρανό. Τα όνειρα της πρώτης νιότης, δίπλα στο ζεστό κορμί της πρώτης αγάπης. Τα όνειρα της ωριμότητας, ακομα και τα ονειρα της δυσης της ζωής τα γεματα μελαγχολία. Εκει ζουν τα ονειρα. Τα μικρά και τα μεγάλα. …

Δευτερη ανάγνωση

Εικόνα
Πριν λίγο χάζευα μια κριτική για το "Εκατό χρόνια μοναξιάς" στο goodreads. Το βιβλίο αυτό, το διάβασα πριν από πολλά χρόνια και μου άρεσε πολύ. Και σκέφτηκα ότι ίσως ήρθε η ώρα να το ξαναδιαβάσω.
Περίεργη σκέψη για μένα, γιατί ποτέ δεν έχω διαβάσει το ίδιο βιβλίο δεύτερη φορά. Ούτε ένα βιβλίο.
Τώρα όμως μπήκα σε σκέψεις... Μήπως κάποια βιβλία αξίζουν μια δεύτερη ανάγνωση; με διαφορετικό τρόπο σκέψης πλέον, υπό διαφορετικές συνθήκες; Και αν ναι, τότε ποια είναι για εμένα αυτά τα βιβλία;
Θα προσπαθήσω να φτιάξω μία λίστα με δέκα βιβλία, τα οποία θεωρώ πως μάλλον θα ξαναδιάβαζα...
1. Εκατό χρόνια μοναξιάς
2. Η μεγάλη Χίμαιρα
3. Δον Κιχώτης
Είναι πολύ δύσκολο, πραγματικά. Πάντα πίστευα πως επειδή υπάρχουν τόσες χιλιάδες βιβλία, καποια εκ των οποίων πραγματικά αριστουργήματα, τα οποία δε φτάνει μια ζωή για να διαβάσω, δεν πρέπει να ξοδεύω χρόνο διαβάζοντας τα ίδια και τα ίδια όσο υπέροχα κι αν είναι. Αν όμως, έπρεπε να διαλέξω δέκα;
4. Η τριλογία του Καΐρου
5. Ο Χριστός ξανα…

Τα μικροπράγματα

Συγχαρητήρια! Μόλις κράτησες στα χέρια σου ενα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, πρώτη εγκυμοσύνη και ρίγη συγκίνησης, χαράς και πιθανώς τρόμου διαπερνούν το κορμί σου. Επίτρεψέ μου ένα fast forward...
Συγχαρητήρια! Μολις γέννησες το πρώτο σου παιδάκι. Μάντεψε! It's the end of the world as you know it... Ένα παιδί αλλάζει άρδην την καθημερινότητα και τις προτεραιότητές μας. Αλλάζει ομως και πράγματα τόσο μικρά, που δεν τους δίνουμε σημασία. Αλίμονο, θα έρθει η μέρα που...
-θα περιμένεις με ανυπομονησία να έρθει ο σύζυγος σπιτι, ώστε να πας τουαλέτα με την πόρτα κλειστή. Μόνη σου. Ω ναι, ακομα και εκεί που μέχρι κι οι βασιλιάδες πάνε μόνοι, εσύ θα πηγαίνεις με την ουρά σου. Μην ανησυχείς...Σε 3-4 χρόνια, θα μπορείς να κλείνεις την πόρτα (εκτός αν εν τω μεταξύ, πολλαπλασιαστείς ξανά)...
-θα προσπαθείς να θυμηθείς πότε έκανες τελευταία φορά μπάνιο και δε θα μπορείς. Στο ντους ή στη μπανιέρα, όχι στη θάλασσα βρε κουτό. Τι εννοείς εσύ θα κανεις μπάνιο κάθε βράδυ; Τα είπαν κι άλλοι αυτά...
-θα…

Μία μερα π.π.

Σήμερα, εδώ στο Huddersfield, έχει πολύ κρύο, παγωνιά. Πήγα την κόρη μου στον παιδικό σταθμό και γύρισα να κοιμίσω το γιο μου για μεσημέρι. Αμ δε! Λογάριαζα δίχως τον ξενοδόχο, ο οποίος όχι απλώς δεν κοιμήθηκε, δε γλάρωσε καν. Κι ενώ σηκωνόμουν βαριεστημένα από το κρεβάτι, κρυώνοντας λιγάκι (άτιμο συνάχι και ακόμα πιο άτιμο ξενύχτι) με χτύπησε κατακούτελα.
4 χρόνια πριν, μια τέτοια μέρα, θα βούλιαζα στην πολυθρόνα με ένα ζεστό τσάι, λιγο κέικ, αναμμένα κεριά και ένα καλό βιβλίο. Αντ' αυτού παίζω με μια κουρδιστή καμηλοπάρδαλη και κυνηγάω τον πασά στην εσωτερική σκάλα.
Και τότε με ξαναχτύπησε κατακούτελα. Τι μου λείπει από τη ζωή μου π.π.; Προ παιδιών δηλαδή...
Το ένα το έγραψα ήδη, να βουλιάζω στην πολυθρόνα και να διαβάζω σαν μην υπάρχει αύριο. Λες και αν δεν τελειώσω το βιβλίο μου τώρα, θα καταστραφεί ο κόσμος.
Να ξυπνάω το πρωί με το πάσο μου, μου έχει λείψει το χουζούρι.
Να τρώω γλυκά ό,τι ώρα θέλω σε όποιο δωμάτιο του σπιτιού θέλω.
Να φευγουμε εκδρομή για Σαββατοκύριακο,…

Θυμάσαι;

Εικόνα
"Ταξίδια παλιά και μυρωδιές και συναισθήματα ζεστά μου φέρνει στο νου αυτή η φωτογραφία...
Τότε, στη λίμνη Πλαστήρα, θυμάσαι; Μια παγωμένη μέρα, στο μικρό παντοπωλείο ενός γέροντα, που μας έφτιαξε ομελέτα και μιλούσε για τη γριά του και το γιο του. Θυμάσαι; Κι έξω χιόνι και η μυρωδιά από τζάκι... Σε ποιο χωριό ήταν; Θυμάσαι;
Και τότε, τα χειμωνιάτικα βροχερά απογεύματα στις Σπέτσες; Που καθόμασταν αγκαλιά και βλέπαμε τα κύματα και τη βροχή; Θυμάσαι; Και η μυρωδιά της θάλασσας μπλεκόταν με τη μυρωδιά της βροχής και των τζακιών.. Οι αγαπημένες μου μυρωδιές στον κόσμο.... Θυμάσαι;
Και τότε; Στην Κίνα; Στον ποταμό Li δεν ήταν; Που καθόμασταν στη βροχή και αγναντεύαμε τους ψαράδες, τα ψαροχώρια, τους μικρού ναούς και τα βουνά τα κρυμμένα στην ομίχλη; Θυμάσαι;
Κι εκείνο το τρένο το θυμάσαι; Κάπου μεταξύ Λονδίνου και Huddersfield ήταν, μέσα από τα βρεγμένα τζάμια χαζευαμε το φεγγάρι από τη μια και το ηλιοβασίλεμα από την άλλη... Θυμάσαι; Με τα δυο παιδιά μας αγκαλιά, λίγο πριν αλλάξου…