17/2/17

Posted on 17/2/17 | 3 comments

Μία μερα π.π.


Σήμερα, εδώ στο Huddersfield, έχει πολύ κρύο, παγωνιά. Πήγα την κόρη μου στον παιδικό σταθμό και γύρισα να κοιμίσω το γιο μου για μεσημέρι. Αμ δε! Λογάριαζα δίχως τον ξενοδόχο, ο οποίος όχι απλώς δεν κοιμήθηκε, δε γλάρωσε καν. Κι ενώ σηκωνόμουν βαριεστημένα από το κρεβάτι, κρυώνοντας λιγάκι (άτιμο συνάχι και ακόμα πιο άτιμο ξενύχτι) με χτύπησε κατακούτελα.
4 χρόνια πριν, μια τέτοια μέρα, θα βούλιαζα στην πολυθρόνα με ένα ζεστό τσάι, λιγο κέικ, αναμμένα κεριά και ένα καλό βιβλίο. Αντ' αυτού παίζω με μια κουρδιστή καμηλοπάρδαλη και κυνηγάω τον πασά στην εσωτερική σκάλα.
Και τότε με ξαναχτύπησε κατακούτελα. Τι μου λείπει από τη ζωή μου π.π.; Προ παιδιών δηλαδή...
Το ένα το έγραψα ήδη, να βουλιάζω στην πολυθρόνα και να διαβάζω σαν μην υπάρχει αύριο. Λες και αν δεν τελειώσω το βιβλίο μου τώρα, θα καταστραφεί ο κόσμος.
Να ξυπνάω το πρωί με το πάσο μου, μου έχει λείψει το χουζούρι.
Να τρώω γλυκά ό,τι ώρα θέλω σε όποιο δωμάτιο του σπιτιού θέλω.
Να φευγουμε εκδρομή για Σαββατοκύριακο, σχεδόν κάθε σαββατοκύριακο!
Φυσικά μου έχει λείψει να πηγαίνω στην τουαλέτα μονη μου χωρίς να ακούω 17328 "μαμά" το λεπτό και ενώ η πόρτα είναι, πάντα, ανοιχτή.
Αυτή η αίσθηση ελαφρότητας του να είμαι υπεύθυνη μόνο για τον εαυτό μου.
Να ξεκινάω κάτι, ετούτη την ανάρτηση καλή ώρα, και να την τελειώνω την ίδια μέρα και όχι μια εβδομάδα μετά.
Να μπορώ να κάνω κάτι που θέλω τη στιγμή που το θέλω χωρίς τύψεις οτι κάποιον παραμελώ είτε το κάνω (τα παιδιά μου) είτε δεν το κάνω (τον εαυτό μου).
Φυσικά τα παιδιά μου είναι ο μεγαλύτερος θησαυρός μου, η μητρότητα όμως δεν είναι πάντα πασπαλισμένη με χρυσόσκονη... Και πλέον δε φοβάμαι να το παραδεχτώ. Ναι, δε θα άλλαζα τα παιδιά μου με τίποτα στον κόσμο, δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτά. Αν ομως κάποιος μου έδινε ενα κοντρόλ που θα μου χαριζε μια μέρα π.π. θα το έπαιρνα και θα έτρεχα μακριά πριν το μετανιώσει και το πάρει πίσω...

25/1/17

Posted on 25/1/17 | 8 comments

Θυμάσαι;

Υπέροχη....
"Ταξίδια παλιά και μυρωδιές και συναισθήματα ζεστά μου φέρνει στο νου αυτή η φωτογραφία...
Τότε, στη λίμνη Πλαστήρα, θυμάσαι; Μια παγωμένη μέρα, στο μικρό παντοπωλείο ενός γέροντα, που μας έφτιαξε ομελέτα και μιλούσε για τη γριά του και το γιο του. Θυμάσαι; Κι έξω χιόνι και η μυρωδιά από τζάκι... Σε ποιο χωριό ήταν; Θυμάσαι;
Και τότε, τα χειμωνιάτικα βροχερά απογεύματα στις Σπέτσες; Που καθόμασταν αγκαλιά και βλέπαμε τα κύματα και τη βροχή; Θυμάσαι; Και η μυρωδιά της θάλασσας μπλεκόταν με τη μυρωδιά της βροχής και των τζακιών.. Οι αγαπημένες μου μυρωδιές στον κόσμο.... Θυμάσαι;
Και τότε; Στην Κίνα; Στον ποταμό Li δεν ήταν; Που καθόμασταν στη βροχή και αγναντεύαμε τους ψαράδες, τα ψαροχώρια, τους μικρού ναούς και τα βουνά τα κρυμμένα στην ομίχλη; Θυμάσαι;
Κι εκείνο το τρένο το θυμάσαι; Κάπου μεταξύ Λονδίνου και Huddersfield ήταν, μέσα από τα βρεγμένα τζάμια χαζευαμε το φεγγάρι από τη μια και το ηλιοβασίλεμα από την άλλη... Θυμάσαι; Με τα δυο παιδιά μας αγκαλιά, λίγο πριν αλλάξουμε ξανά ζωή. Θυμάσαι;
Κι η σκέψη που έρχεται όταν ονειροπολώ... Την έχεις δει στα μάτια μου, θυμάσαι; Όλοι μαζί, εμείς και τα παιδιά μας και οι φίλοι μας, σε ένα ταβερνάκι στο βουνό. Με το τζάκι αναμμένο, τα παιδιά να παίζουν και εμείς να γελάμε ξανά όπως παλιά... Και έξω να βρέχει και να έρχεται η μυρωδιά από το βρεγμένο χώμα από τις χαραμάδες... Μου λείπουν ολα αυτά.... Το έχεις νιώσει, θυμάσαι;
Τα μάτια γέμισαν δάκρυα, σταγόνες σαν αυτές στο τζάμι..."

Η αγαπημένη μου, θεότρελη Ελένη από το Καρυδότσουφλο, μας προκάλεσε σε μια υπέροχη πρόκληση με την ανάρτηση "Εσείς, θα μου πείτε μια ιστορία;".
Η φωτογραφία της μου έφερε στο νου αυτές τις σκέψεις, τις κατέγραψα και έτσι διέψευσα την πεποίθησή μου πως δε θα καταφέρω να γράψω τίποτα πριν εκπνεύσει το 2017!
Ελένη μου σε ευχαριστώ!

19/1/17

Μια ακόμα ανταλλαγή στην οποία συμμετείχα φέτος για δεύτερη φορά, ήταν ανταλλαγή secret elf που οργάνωσε ένα πολύ γλυκό κορίτσι από τη Μύκονο, η Δέσποινα του The Smell Of Mommy.
Εδώ πρέπει να κάνω μια παρένθεση και να πω ότι λατρεύω τα μελομακάρονα! Είναι το μόνο γλυκό χωρίς σοκολάτα (ναι, μόνο τα παραδοσιακά τρώω) το οποίο δε μπορώ να σταματήσω να χλαπακιάζω. Η Δέσποινα λοιπόν, μας ετοίμασε ένα υπέροχο πακετάκι και μας γλύκανε οικογενειακώς! Δωράκια για τα παιδιά, μελομακάρονα για τα μεγάλα παιδιά και μια υπέροχη κάρτα γεμάτη ευχές! Δέσποινα σε ευχαριστούμε πολύ πολύ!!
Ας επιστρέψω όμως στην ανταλλαγή. Η παραλήπτριά μου, η οποία μας είχε ήδη στείλει ένα φοβερά απολαυστικό πακετάκι γεμάτο καραμέλες και μια μικρή κατασκευή με κουμπιά (ακόμα κρέμεται πάνω από το κρεβάτι της μικρής, αρνήθηκε να τη μαζέψει με τα χριστουγεννιάτικα) ήταν η Αθανασία του Creations with Fantasy. Ό,τι και να πω γι αυτό το κορίτσι θα είναι λίγο, το ξέρετε κι εσείς άλλωστε. 
Και παρότι αυτή τη φορά δεν ήταν ανάγκη να φτιάξω κάτι, αποφάσισα να πλέξω κάτι μικρό και ροζ!! Ροζ!!! Με χάντρες! Super girly δηλαδή! Ένα βραχιολάκι με πλέξη i-cord! Όταν το ανέβασα στο instagram, ήλπιζα σε μια καρδούλα που δεν ήρθε και με έτρωγε η αγωνία αν θα της αρέσει τελικά! Μετά από μια τεράστια περιπέτεια, το πακέτο μου έφτασε τελικά στη Σουηδία και ελπίζω η Αθανασία να το χάρηκε!
Το δικό μου πακέτο το έστειλε η γλυκύτατη Αντιγόνη (δυστυχώς δεν έχει blog... Αντιγόνη, αν διαβάζεις, φτιάξε ένα blog να μας δείχνεις αυτά τα όμορφα που φτιάχνεις) και δεν έχω λόγια να την ευχαριστήσω! Και τι δεν είχε! Καδράκι υπέροχο, σουβερ, μαξιλαράκι για βελόνες, κοκκαλάκια (τόσο όμορφα που σχεδόν σκέφτηκα να αφήσω τα μαλλιά μου να μακρύνουν!), μια υπέροχη κάρτα και ένα γράμμα...Και να σκεφτείτε ότι ήθελε να μου στείλει κι άλλα!! Όχι βρε Αντιγόνη μου!! Μου έστειλες πολλά πράγματα, υπέροχα πράγματα και σε υπερευχαριστώ!!

Τη διασκέδασα πολύ και αυτή την ανταλλαγή και ελπίζω η Δέσποινα να την οργανώσει και του χρόνου!

ΥΓ. Όχι, ακόμα δεν τέλειωσαν οι χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις!!


15/1/17

Τα τελευταία χρόνια, η Ζίνα, η πολύ δημιουργική και ταλαντούχα Ζίνα, του Ef Zin Creations διοργανώνει μια χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή, το secret santa. Κάθε χρόνο λοιπόν έβλεπα τις ανάλογες αναρτήσεις, και σκεφτόμουν "γαμώτο, πάλι το έχασα;; Πάλι;;;" Φέτος όμως, από καθαρή τύχη, το πήρα χαμπάρι νωρίς κι έτσι πρόλαβα να δηλώσω συμμετοχή. Συμμετείχα με πολλή χαρά και ενθουσιασμό, παρότι δεν είμαι σούπερ δημιουργικός άνθρωπος και ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου εκείνες τις μέρες ήταν πραγματικά ελάχιστος και αρκετά μετά τα μεσάνυχτα (όχι πως τώρα είναι περισσότερος αλλά λέμε,,,).Το άγχος μου δεν ήταν τόσο το να είμαι να συνεπής καθώς δεν υπήρχε περίπτωση να μη στείλω κάτι, αλλά το να καταφέρω να φτιάξω ένα αξιοπρεπές χειροποίητο δωράκι για την παραλήπτριά μου. Για τη γλυκιά Σωτηρία του (my little world).
Εκείνες τις μέρες είχα κατά σύμπτωση ξεκινήσει ξανά να πλέκω μετά από πολύ καιρό αποχής και έπεσα πάνω σε ένα πολύ ωραίο σχέδιο για μια πετσέτα προσώπου με το όνομα-πειρασμό Spa Day Facecloth! Πήρα τις βελόνες μου και μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια, έπλεξα μια μικρή πετσετούλα. Τη συνόδευσα με μια συνταγή για facial scrab με βάση το μέλι! Το κουτάκι μου γέμισε με μια χριστουγεννιάτικη πουτίγκα (Αγγλία γαρ), δυο "χιονόμπαλες" για τα κορίτσια της και φυσικά μια χριστουγεννιάτικη κάρτα. Ελπίζω να μη σε απογοήτευσα Σωτήρία μου! Έβαλα τα δυνατά μου και πολλή αγάπη σε αυτό το κουτάκι!
Εν τω μεταξύ, μια ψυχή στη μακρινή Κρήτη, ετοίμαζε ένα πακετάκι για εμένα! Η Δέσποινα, του despina's studio, μου έστειλε, και τι δε μου έστειλε! Μια υπέροχη κάρτα με ζεστές ευχές και ένα γλυκό γράμμα. Ένα ροζ σαπουνάκι, το οποίο βούτηξε η κόρη μου με συνοπτικές διαδικασίες (Δέσποινα με αυτό πλένεται!), ένα μενταγιόν από πολυμερικό πηλό με τη σημαία της Αγγλίας και ένα όμορφο, τρελιάρικο κασκόλ σε μωβ-γκρι αποχρώσεις (στ' αλήθεια, δεν ήταν ανάγκη)...
Το αγάπησα πολύ το πακέτο σου Δέσποινά μου! Δεν έχω λόγια να σε ευχαριστήσω!

Ελπίζω του χρόνου, να μην έχω ξεμυαλιστεί εντελώς και χάσω ξανά την προθεσμία δήλωσης συμμετοχών! Ζίνα, μη με ξεχάσεις! Χαχαχα!!! Σε ευχαριστούμε πολύ που διοργάνωσες και φέτος αυτή την ανταλλαγή αγάπης και έμπνευσης και μας έφερες λίγο πιο κοντά! Και του χρόνου, να είμαστε καλά!

Καλή μας χρονιά με αγάπη, υγεία και χαμόγελα!!

ΥΓ. Μη νομίζετε ότι οι χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις θα τελειώσουν εδώ! Όοοοοοχι!! Έπονται κι άλλες! 

21/12/16

Posted on 21/12/16 | 8 comments

Ένας χρόνος!

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος από εκείνη την πρώτη, μαγική στιγμή, που ένιωσα το θαύμα της μητρότητας ξανά. Από εκείνη τη στιγμή που ακούμπησαν επάνω μου ένα ακόμα τόσο δα μωράκι. Πόσο μικρός μου φάνηκε! Μικροσκοπικός, αν και μεγάλο μωρό (και αυτός). Στα μάτια μου, το μετρο σύγκρισης ήταν η κόρη μας. Η κόρη μας που ξαφνικά, μέσα σε λίγες ώρες σα να μεγάλωσε μια στάλα. Ολόκληρο κορίτσι. Κι αυτός ο μικρός, γυμνός στην αγκαλιά μου, συνδεδεμένος ακομα μαζί μου με το λώρο, έμοιαζε σαν ποντικάκι. Ενα ποντικάκι 54cm και 3.6 κιλά.
Και μετα από λίγο θήλασε για πρώτη φορά. Και ένιωσα όπως την πρώτη φορά. Λες και δεν το είχα ξαναζήσει. Γιατί όντως δεν το είχα ξαναζήσει, όχι με αυτό το μωρό, ήταν ολα διαφορετικά και τόσο ίδια. Τα αγγίγματα διαφορετικά, οι ήχοι, τα βλέμματα. Διαφορετικά, μα και ίδια. Και η θαλπωρή, η αγάπη...τόσο ίδια με εκείνη την πρώτη φορά, και ταυτόχρονα τόσο διαφορετική.
και λίγες ώρες μετά η άνοιξή της ζωής μας γνώρισε τη χιονονιφάδα μας, το μωρό της μεγαλύτερης νύχτας του χειμώνα. Και ήταν μια συνάντηση υπέροχη, βγαλμένη από όνειρο... Όπως και η μεταξύ τους σχέση, η αγάπη που βλέπεις στα μάτια τους όταν κοιτάζονται, από πολύ νωρίς.
Από αυτόν τον πρώτο νιώθω πως έχασα αρκετές στιγμές, πολύτιμες, που δε θα ξανάρθουν. Άφησα τον εαυτό μου να βουλιάξει σε κάτι που τώρα ονομάζω επιλόχειο... Δε θα μου το συγχωρήσω ποτέ αυτο, την αναστάτωση που προκάλεσα στην οικογένειά μου και στα δυο μου αστέρια... Η αγάπη ομως είναι εδώ και βρήκε το δρόμο. Και ξέρω πως η χρονιά που ακολουθεί θα είναι μαγική.
Το πιο υπέροχο αγόρι του κόσμου έγινε ενός. Το πιο τρυφερό και χαδιάρικο αγόρι του κόσμου έγινε ενός. Φωτίζει τις μέρες και τις νύχτες μας με το δικό του φως. Ενα φως καθαρό, που μαζί με το φως της αδερφής του, γεμίζει την ψυχή μας με αγάπη.
Αγόρι μου, είσαι η ηλιαχτίδα μας! Να μη χάσεις ποτέ αυτό το υπέροχο χαμόγελό σου, αυτό το γάργαρο γέλιο σου, την τρυφερότητά σου. Εμείς, θα είμαστε πάντα δίπλα σου, ανοιχτή αγκαλιά, στις χαρες και στις λύπες σου. Σε αγαπάμε πολύ!



5/12/16


Που λέτε λοιπόν ο τρελοτουρίστας κι εγώ, έχουμε έναν πολύ καλό φίλο, το Γιάννη.
Ο Γιάννης λοιπόν, αγαπάει πολύ τη φωτογραφία. Πολύ όμως. Τα τελευταία χρόνια είναι συνεχώς με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι.
Πριν λίγο καιρό λοιπόν έφτιαξε το site του και ένα μαγαζάκι στο etsy ώστε να μοιράζεται με όλους τις φωτογραφίες του.
Εμένα μου αρέσουν πολύ, μας έχει ήδη φτιάξει δυο κάδρα τα οποία έχουμε στο σαλόνι μας και φυσικά ζαχαρώνω κι άλλα.

Σκεφτήκαμε λοιπόν να κάνουμε ένα διαγωνισμό, ώστε να γνωρίσετε κι εσείς το Γιάννη μας. Το δώρο θα είναι η φωτογραφία που θα διαλέξετε από το site ή το μαγαζάκι του στο etsy, τυπωμένη είτε σε φωτογραφικό χαρτί είτε σε καμβά. Εγώ, θα σας πρότεινα τις δικές μου αγαπημένες.


Λεπτομέρειες διαγωνισμού
1. Ο διαγωνισμός ισχύει από σήμερα 5/12 Μέχρι και τις 20/12 τα μεσάνυχτα
2. Δεκτές γίνονται συμμετοχές μόνο από Ελλάδα
3. Ο καθένας έχει δικαίωμα για μία μόνο συμμετοχή
4. Η κλήρωση του νικητή θα γίνει μέσω του random.org και θα ενημερωθεί με email. Σε περίπτωση που δεν πάρουμε απάντηση εντός τριών (3) ημερών η κλήρωση θα επαναληφθεί
5. Τα έξοδα αποστολής αναλαμβάνει ο δωροθέτης

Όροι συμμετοχής
1. Για να συμμετέχετε στο διαγωνισμό είναι απαραίτητο να συμπληρώσετε τη φόρμα συμμετοχής που θα βρείτε στο τέλος αυτής της ανάρτησης
2. Να κάνετε share την εικόνα του διαγωνισμού που θα βρείτε εδώ
3. Να κάνετε like στη σελίδα του Γιάννη
4. Εαν θέλετε να κάνετε like στη σελίδα του blog μας.



Καλή επιτυχία!!

12/11/16

Posted on 12/11/16 | 10 comments

Tandem

Πριν από καιρό η αγαπημένη μου Γιάννα, μου είχε ζητήσει να γράψω ένα κείμενο για το tandem, τον δηλαδή ταυτόχρονο θηλασμό παιδιών διαφορετικής ηλικίας.
Αυτό το κείμενο της το χρωστάω και προσπαθώ καιρό να το γράψω. Είναι δύσκολο τελικά... Γιατί περιλαμβάνει πολλές εικόνες οι οποίες δυστυχώς αποτελούν ταμπού. Όχι ότι με νοιάζει ή με επηρεάζει κάπως το γεγονός αυτό, αλλά να... Πώς να γράψω για το tandem χωρίς να γράψω για το θηλασμό νηπίου; για το θηλασμό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης; για τον ελεύθερο θηλασμό πάντα και παντού; για τον αποκλειστικό θηλασμό;
Γράφοντας και σβήνοντας, κυρίως σβήνοντας, έγραψα αυτό το κείμενο πριν λίγο καιρό. Είναι όσο καλύτερο γίνεται, as good as it gets που λένε και στο τροπικό Huddersfield.

"Πριν λίγο καιρό ανέβασα στο προφίλ μου στο fb αυτή τη φωτογραφία:
Αν κοιτάξετε καλά, θα δείτε πως δεν κρατάω απλώς τα παιδιά μου αγκαλιά. Ναι, ο μικρός μου, (5,5 μηνών τότε), θηλάζει. Αν κοιτάξετε λίγο καλύτερα, θα δείτε πως και η μεγάλη μου (3 ετών και 3 μηνών τότε), επίσης θηλάζει.
Ελπίζω να μη σας ξένισα τόσο, ώστε να σταματήσετε να διαβάζετε.
Ορίστε τα γεγονότα.
Θήλαζα την κόρη μου καθ' όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου και από τον τοκετό και μετά, θηλάζω και τα δυο μου παιδιά.
Πολλοί αστικοί μύθοι και ταμπού σπάνε σε αυτή τη φωτογραφία:
Θηλασμός νηπίου, θηλασμός στην εγκυμοσύνη, ταυτόχρονος θηλασμός παιδιών διαφορετικής ηλικίας.
Αυτή την ανάρτηση, μου τη ζήτησε η Γιάννα, δε μπορούσα να αρνηθώ. Μου ζήτησε να μιλήσω για το tandem, οπότε να 'μαι. Δεν έχω ταλέντο στο γράψιμο αλλά θα προσπαθήσω...
Όταν γέννησα την κόρη μου, το Μάρτη του 2013, το μόνο που ήξερα ήταν πώς ήθελα να θηλάσω. Όταν μου την έβαλε η γιατρός στην αγκαλιά μου και βεβαιώθηκα πως είναι υγιής, ζήτησα αποκλειστικό θηλασμό. Το μωρό μου, θήλασε από την πρώτη φορά, σα να θήλαζε χρόνια. Φτάναμε τους "στόχους", εύκολα. 40 μέρες, 6 μήνες, 1 χρόνος. Και κάπου εκεί αποφάσισα πως το κοριτσάκι μου θα αποθηλάσει μόνο του, όποτε αποφασίσει το ίδιο χωρίς απολύτως καμία παρέμβαση από εμένα. Λίγο μετά τα δεύτερα γενέθλιά της, κράτησα άλλο ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης. Η απόφαση για φυσικό αποθηλασμό ήταν πιο ισχυρή από ποτέ. Θα έκανα tandem. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης πλησιάσαμε τον αποθηλασμό αλλά μετά τη γέννηση του μικρού μας αγοριού το Δεκέμβριο, το κορίτσι μας επέστρεψε στο στήθος.
Και έτσι θηλάζω δυο παιδιά.
Ποιο το όφελος θα ρωτήσετε. Και τα δυο μου παιδιά παίρνουν πληθώρα αντισωμάτων. Οταν το ένα είναι άρρωστο, ακόμα κι αν εγώ δε νοσήσω, μέσω του θηλασμού δίνω αντισώματα και στο άλλο. Και τα δυο μου παιδιά τρέφονται και με την πιο πολύτιμη τροφή που υπάρχει, η οποία καλύπτει τις διατροφικές τους ανάγκες σε πολύ μεγάλο βαθμό. Το μητρικό γάλα.
Τα ψυχολογικά και συναισθηματικά οφέλη όμως είναι ακόμα πιο σημαντικά, ιδίως για τη "μεγάλη". Ούτε για μια στιγμή δεν είδε τον αδερφό της ανταγωνιστικά. Ούτε μια φορά δε ζήτησε να μην τον θηλάσω, το αντίθετο. Ούτε μια φορά δεν τον τράβηξε από την αγκαλιά μου.
Το γάλα είναι αγάπη. Είναι ο πιο άμεσος, έμπρακτος τρόπος να δώσεις αγάπη. Και η κόρη μου το ξέρει αυτό. Ξέρει πως ακόμη και αν είμαι όλη μέρα αυτοκόλλητη με ένα μωρό, το μωρό δε με έκλεψε. Ξέρει πως η αγάπη μου ρέει άφθονη και για τους δύο. Όχι γιατί της το λέω, αλλά γιατί τη νιώθει, τη γεύεται. Γεμίζει το σώμα της και την καρδιά της.
Και όταν είναι έτοιμη, όταν έχει χορτάσει αγάπη, θα αποθηλάσει μόνη της. Θα θυμάται το "γαλουλάκι" της με νοσταλγία και αγάπη, θα είναι κάτι που την ενώνει με τον αδερφό της και με εμένα.
Το μητρικό γάλα είναι αγάπη."

#normalizebreastfeeding #tandemnursing
adding pinterest script Pin on Pinterest 3. Changing the Position of the Pin it! button The cool thing about this code is that you have some freedom over where the Pinterest button for Blogger will go over the image. Take a look at the code that you just copied and pasted into the HTML for the word 'center'.